حديث ( 3 ) محمّد بن موسى بن متوكَّل رضى الله عنه از عبد الله بن جعفر حميرى ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسن بن محبوب از محمّد بن اسحاق ، از حضرت ابى جعفر از آباء گرامش عليهم السلام نقل كرده كه فرمودند : خداوند متعال به جبرئيل وحى نمود : من خداوند بخشنده و مهربانم ، به آدم و حوّاء ترحّم نمودم زيرا بسيار شكوه و شكايت كردند لذا خيمه و چادرى از چادرهاى بهشتى برايشان فرو فرستادم به خاطر گريه و وحشت و تنهايى آنها مورد رحم و مهربانى خويش قرارشان دادم ، پس خيمه را بر ترعه كه بين كوههاى مكَّه هست بر سر پا نمودم . « ترعه جايگاه بيت و ستونهاى آن كه فرشتگان پيش از آدم آن را بالا برده‌اند مىباشد » بارى جبرئيل خيمه را كه به مقدار حجم بيت بود جاى آن نصب كرد و آدم را از صفا و حوّاء را از مروه آورد و هر دو را در خيمه جمع فرمود . حضرت فرمودند : ستون خيمه شاخه اى از ياقوت سرخ بود كه نور و شعاعش كوههاى مكه و اطراف آن را روشن كرده بود ، اين نور امتداد داشت و نهايت برد و تابش آن حدود حرم امروزى است لذا حق تبارك و تعالى منتهى اليه اين نور را از اطراف حرم براى خيمه عمود منظور فرمود و سرّ حرم قرار دادن براى خيمه و عمود آن بود كه اين دو از بهشت محسوب شده لا جرم احترامشان لازم بود از اين رو حق تعالى اجر و ثواب حسنات را مضاعف و مؤاخذه و عقوبت سيئات را نيز دو چندان قرار داده است . سپس حضرت فرمودند : و طناب و ريسمانهاى خيمه از اطراف كشيده شد و منتهاى آنها كه ميخهاى چادر را آن جا مىكوبند اطراف و حريم مسجد الحرام به حساب آمد . امام عليه السّلام فرمودند : ميخهاى خيمه ، سنگهايى از طلاى ناب بهشتى و طنابهاى آن از موهاى بافته شده سرخ رنگ بود . حضرت فرمودند : خداى متعال به جبرئيل عليه السّلام وحى فرمود : هفتاد هزار فرشته بر زمين فرود آورد تا خيمه را از دستياران ابليس محافظت كرده و در ضمن با آدم مأنوس بوده به منظور تعظيم بيت و خيمه دور آن طواف كنند . حضرت فرمودند : جبرئيل فرشتگان را پايين آورد و آنها در آستانه خيمه به